ik fiets dus ik ben

ik fiets dus ik ben


Het culturele programma was een belangrijk middel om de stad bij de tourstart te betrekken.

Een rode draad in het programma was de innige liefdesrelatie van de Nederlander (en de Utrechter in het bijzonder) met zijn fiets. We leren hier eerder fietsen dan zwemmen. Wij Nederlanders hebben immers voor elke leeftijd en ambitie een fietsoplossing. De vader-met-baby-in-draagzak die zich door de spits spoedt, de loopfiets en driewieler voor de eerste zelfstandige fietservaring, de middelbareschoolfiets die volgens pa en ma net iets te snel stuk gaat, het diefstal-proof barrel van de student, het statige herenrijwiel van de burgemeester, de carbon racebike van de veertiger (wiens mogelijkheid tot gewichtsbesparing overigens eerder in het vlees dan in de fiets te vinden is), moeders die zwoegen met hun goedgevulde bakfiets van crèche naar huis, senioren die door de e-bike langer mobiel blijven dan ooit. De broodfiets, de frietfiets, de ijsfiets. We zijn vergroeid met de fiets. En: we hebben waarschijnlijk niet eens door hoe bijzonder dat is. Daar hebben we soms de hulp bij nodig van een buitenstaander. Wanneer de Amerikaan Pete Jordan voor het eerst Amsterdam aandoet, wordt hij op de dag van aankomst meteen omvergereden door een fietser. Hij raakt gefascineerd door de eindeloze stoet tweewielers in de stad en besluit een diepe duik te nemen in de historie van deze oer-Hollandse gewoonte. Hij schreef er vervolgens een mooi boek over: ‘De Fietsrepubliek‘.

Het boek is een van de inspiratiebronnen voor het programma, dat begon op 26 maart met VJ on Tour op het nieuwe Stadskantoor en eindigde met het Chanson Depart op zondag 5 juli. Hoogtepunten waren de Caravane d’Utrecht op 3 juli, een carnavaleske, bonte optocht met muziek, dans en beelden dwars door de stad, waaraan de hele stad deelnam. Als het maar op wielen was. Of Festival Tournee de la Musique op 3 en 4 juli, met (inter)nationale bands op drie pleinen in de stad. Het Chanson Depart, waar 1000 zangers de renners vanaf pontons in de Catharijnesingel een aubade brachten aan de renners. Op zaterdag 4 juli kon het publiek zich verpozen met Les Jardins Paresseux (de luie tuinen), een door ZIMIHC georganiseerd muziekfestival in de stijl van Lazy Sunday Afternoons. Ook de Utrechtse musea deden mee. Het Spoorwegmuseum bracht een expositie over Nederlanders in de Tour, het Utrechts Archief over 140 jaar fietsen in Utrecht, het AAMU over de Tour Down Under, het Catharijneconvent over de Heilige Trui en het Universiteitsmuseum richtte een Tourlab in. Slechts een kleine greep uit het programma. Het volledige programma is te vinden op www.utrecht2015.com.